سلام

 عرض ادب و احترام خدمت همه عزيزان همراه.
دکتر مصطفي چمران را در فردا روزي بود که از دست داديم. اين مرد به قدري بزرگ بود که عارف بزرگ قرن از او بسيار به نيکي ياد مي کرد و اين بود پيام او به مناسبت شهادتش:

پيام حضرت امام ‏خميني
بمناسبت شهادت دکتر مصطفي چمران

بِسْمِ ‏الله الرََّّحْمنِ الرََّّحيمِ

انالله وانّااليه راجعون

 شهادت انسان‏ساز سردار پرافتخار اسلام، و مجاهد بيدار و متعهد راه تعالي و پيوستن به «ملاء اعلي»، دکتر مصطفي چمران را به پيشگاه ولي‏عصر ارواحنا فداه تسليت و تبريک عرض مي‏کنم. تسليت از آنرو، که ملت شهيدپرور ما سربازي را از دست داد، که در جبهه‏هاي نبرد با باطل، چه در لبنان و چه در ايران، حماسه مي‏آفريد و سرلوحه مرام او اسلام عزيز و پبروزي حق بر باطل بود. او جنگجويي پرهيزگار و معلمي متعهد بود، که کشور اسلامي ما به او و امثال او احتياج مبرم داشت و تبريک از آنرو که اسلام بزرگ چنين فرزنداني تقديم ملت‏ها و توده ‏هاي مستضعف مي‏کند و سرداراني همچون او در دامن تربيت خود پرورش مي‏دهد. مگر چنين نيست که زندگي عقيده و جهاد در راه آن است؟

چمران عزيز با عقيده پاک خالص غيروابسته به دستجات و گروه‏هاي سياسي، و عقيده به هدف بزرگ الهي، جهاد را در راه آن از آغاز زندگي شروع و به آن ختم کرد. او در حيات، با نور معرفت و پيوستگي به خدا قدم نهاد و در راه آن به جهاد برخاست و جان خود را نثار کرد. او با سرافرازي زيست، و با سرافرازي شهيد شد و به حق رسيد.

هنر آن است که بي‏هياهوهاي سياسي، و «خودنمايي»هاي شيطاني، براي خدا به جهاد برخيزد و خود را فداي هدف کند نه هوي، و اين هنر مردان خداست. او در پيشگاه خداي بزرگ با آبرو رفت. روانش شاد و يادش بخير.

و اما ما مي‏توانيم چنين هنري داشته باشيم، با خداست که دستمان را بگيرد و از ظلمات جهالت و نفسانيت برهاند.

من اين ضايعه را به ملت شريف ايران و لبنان، بلکه به ملت‏هاي مسلمان و قواي مسلح و رزمندگان در راه حق، و به خاندان و برادر محترم اين مجاهد عزيز، تسليت عرض مي‏کنم. و از خداوند تعالي رحمت براي او، و صبر و اجر براي بازماندگان محترمش خواهانم.

اول تيرماه شصت
روح ‏الله ‏الموسوي‏ الخميني

کاشکي بيش از اينها مي شد با ما باشد و اينقدر زود ترکمان نمي گفت اگرچه خود بارها گفته بود که چقدر دلتنگ ديدار معبود است و معبود نيز اين بار به دلتنگيش لبيک گفت و به قول امام عزيز به ملاء اعلي رسيد.

اين روزها به ياد مرحوم شريعتي عزيز هم باشيم که انسان شريفي بود و شايد در حقش ظلم شد در سالهايي که گذشت. مرحوم شريعتي احترام ويژه اي بين دانشگاهيان ما داشت و هنوز فراموشمان نشده فاطمه فاطمه است او را و دفاع زيبايش از شيعه علوي را.

اللهم صل علي محمد و آل محمد و عجل فرجهم

دوستان، در روزهاي پر تب و تاب جام جهاني همانطور که انتظار مي رفت اسرائيليان بي شرم با استفاده از غفلت عمومي دوباره بر ملت فلسطين تاختند و بي شرمانه تر از قبل باز هم جمعي ديگر را خصوصا در غزه به خاک و خون کشيدند. و در اين ميان دوباره داغي زدند بر دلهاي بيدار و لکه ننگي بر دامان رنگين از ننگ خود. باز هم کودکان بسياري يتيم شدند و مادراني چند بي کودک که اين دژخيمان کودک و بزرگ نمي شناسند!
حتما سري به وبلاگ برادر عزيزمان امير عباس که از فاتحان ديروز است در جبهه هاي عشق و خون و امروز نيز با روايت فتح ديروزش فاتح دلهاي ما شده بزنيد، فيلمي کوتاه از ضجه هاي کودک فلسطيني که پدر و مادرش را جلوي چشمش به خاک و خون کشيدند بينيد و شما نيز با قرآن هم داستان شويد که فرمود: باي ذنب قتلت (به کدامين گناه کشته شدند؟)