| :: 29/12/1384:: 11:31 عصر | ||
| سلام
عرض تسلیت اربعین ارباب دو عالم حضرت اباعبدلله الحسین علیه السلام و آرزوی سالی پربار برای همه عزیزان و تشکر از همه خواهران و برادرانی که در سال گذشته مرا شرمنده محبتهایشان کردند
خداحافظ
| ||
 | ||
| :: 14/12/1384:: 12:36 عصر | ||
| سلام موضوع مهمی که در روزهای گذشته باعث بروز اعتراضهای زیادی در سطح جهان شد بحث به چالش کشیدن هولوکاست یا همان یهودی کشی و یهودی سوزی هیتلر در جنگ جهانی دوم و توهین برخی کشورهای اروپایی به ساحت مقدس حضرت رسول اکرم (ص) در قالب انتشار کاریکاتورهای توهین آمیز بود. مورد اول با سخنان جناب آقا احمدی نژاد رئیس جمهور ایران شروع شد و موضوع دوم برای اولین بار توسط روزنامه یولند پوستن دانمارکی چاپ و مطرح گردیدو بعدها به رغم اعتراضهای وسیعی که در سطح جهان ابراز شد، برخی دیگر از کشورهای اروپایی و در کمال تاسف حتی در یک مورد نشریه ای در کشور مسلمان اردن به بهانه آزادی بیان آن را چاپ و منتشر کردند. بحث را با مطرح کردن یک سئوال ادامه می دهم: چرا کشورهای غربی در توجیه چاپ کاریکاتورهای موهن علیه رسول اکرم (ص) آزادی بیان را دستمایه کار خود قرار دادند، ولی مثلا یک اندیشمند انگلیسی را به جرم اینکه هولوکاست را زیر سئوال برده محاکمه و زندانی کردند؟ چگونه است که زیر سئوال بردن اعتقادات یک و نیم میلیارد مسلمان در پوشش آزادی بیان مجاز است اما زیر سئوال بردن دروغ بزرگ یک گروه پنج میلیونی شامل اشد مجازات می شود؟ به راستی چه چیزی در پشت پرده این تناقض هاست ؟ در طول دهه گذشته بارها و بارها اندیشمندان مسلمان و غیر مسلمان غربی به اتهام مخالفت با صهیونیزم و افشای حقیقت هولوکاست و صهیونیزم در کشورهایی مثل انگلیس، آلمان و فرانسه که خود را مهد و مادر دموکراسی نوین می داند محاکمه و زندانی شدند، اما به عنوان مثال همین کشورها تمام تلاش خود را به کار بسته اند تا به پاس حرمت آزادی بیان و اندیشه از جان سلمان رشدی محافظت کنند! به راستی حقیقت این سناریوها چه می تواند باشد؟ نظر شما چیست؟ در بخش بعدی به بررسی برخی ابعاد این نوع سیاست غرب خواهیم پرداخت. از نظر و مطالب همه دوستان علاقمند یا مخالف این مبحث با کمال میل استقبال می کنم. خداحافظ | ||
| | ||
| :: 29/11/1384:: 1:36 عصر | ||
| سلام و درود خدمت همه دوستان و عزیزان و عرض و تشکر و عذرخواهی از همه بزرگوارانی که در طول دو ماه گذشته مرتب به من سر زدند و من به واسطه مسائل مختلفی نشد که جبران کنم و شرمنده محبتشان شدم. انشالله توفیق یارم باشد تا بتوانم ادای وظیفه کنم. در این بین عزیزی بیشتر از همه از من دلگیر بود و کامنتی هم گذاشت که مرا تا مدتها شرمنده محبتش کرد. شعر زیبایی هم این بزرگوار برایم نوشته بود که بیشتر از نوشته خودش مرا آتش زد. از این بزرگوار خواهش می کنم که لطف کرده برای پاره ای از توضیحات اسمش را به بنده اعلام کند. امشب سری به گوشه ویرانه می زنی؟ یک لحظه تا غروب دلم حس کند تو را در موج گریه از نفـــس افتاد دختــــرت گیسوی کودکانه ام آشفت وقت مرگ بابا !! دلم برای تو یک ذره شد ، بگو ای داد از مظلومیت خانم رقیه (س) در کنج ویرانه های شام همزمان با نوشتن این پست این دو بیت شعر هم به ذهنم رسید که می نویسم ای کاش دنیا بهتر از این که هست بود ای کاش وسعت قلبها بی کرانه بود زیر سایه آقا امام زمان (عج) خداحافظ | ||
| | ||
